Додека сите гледале во нејзината болна ќерка и се приближил човек кој ја натерал да заплаче

Седев во кафуле со мојата ќерка. Две жени седеа во наша близина и почнаа да шепотат. Тоа е вообичаено за нас затоа што мојата ќерка Софија е родена со Даунов синдром. Седев и гледав како тие жени гледаа во мојата ќерка, потполно несвесни дека и јас ги гледам. Многу ми пречеше.

 

Но, токму тогаш се доближи еден пат и си помислив - „Одлично уште луѓе кои ќе не гледаат“.

 

Момчето ја поздрави Софија, се ракуваа, а таа му врати со насмевка. Ме погледна со солзи во очите и рече: Имам приказна која би сакал да ја споделам со вас. Но, се плашам дека нема да можам да ја кажам до крај без да заплачам. 

 

Нежно го замолив да ми ја раскаже затоа што бев љубопитна.

 

Ми кажа дека една ноќ претходно гледал вести. на нив имало интервју со мајак која неодамна родила дете со голем хендикеп. На вестите ја бранела одлуката да го чува своето дете. Ја бранела својата одлука да НЕ абортира и покрај тоа што лекарите и го препорачале тоа. Рекла: Поентата е што никогаш не знаете какво влијание ќе има една личност во светот без да и дадете шанса. Пред да си замине ме погледна и рече: Вие сте прекрасна личност. Вашата ќерка е многу убава. Ви честитам!

 

Одма почнав да плачам. Седев во кафулето и си ги бришев солзите. Тој човек бешестранец кој ми честиташе затоа што ја родив Соги. Беше првиот кој ја препозна нејзината ВРЕДНОСТ и УБАВИНА.