Словачка го презеде претседавањето со ЕУ во следните шест месеци

Словачка од денеска го презеде претседавањето со ЕУ во следните шест месеци, во кои Унијата ја очекува старт на преговорите за раздружување со Велика Британија, како и почеток на расправата за иднината на блокот.  

Словачка, која е членка на ЕУ од 2004 година, преседавањето со блокот официјално го презеде од Холандија од ноќеска на полноќ.

Во пресрет на стартот на претседавањето со Унијата, словачката Влада ги објави своите приоритети на кои ќе се посвети во следните шест месеци.

Во докумантот на словачката Влада се наведува дека нејзиното претседавање со Унијата ќе има четири клучни приоритети: создавање економски силна Европа, искористување на можностите што ги нуди заедничкиот европски пазар, воспоставуавње баланс во мигрантската и политиката на азил и зајакнување на улогата на ЕУ во светот. 

За време на словачкото преседавање со ЕУ, на 16 септември во Братислава ќе се одржи нефромална средба на шефовите на држави или влади на членките на Унијата на која главна тема ќе биде иднината на блокот по британската одлука за напушатње на европскиот проект.

Ова ќе биде прв Самит на ЕУ надвор од Брисел од 2010, кога е решено средбите на врвот да се одржуваат во седиштето на Унијата, а не во земјите претседавачи. Во овој случај е направен исклучок на инсистирање на словачкиот премиер Роберт Фицо, која побарал самитот да се оджри во Братислава, бидејќи „Брисел има негативна репутација во Европа“. 

Кога е во прашање иднината на ЕУ, Словачка е една од државите кои сматаат дека реформите на Унијата треба да ги креираат земјите членки, а не европските институции. 

Според словачкиот министер за надворешни работи Мирослав Лајчак, ЕУ треба да работи на „промена на рамнотежата меѓу европските институции и државите членки“.

- Граѓаните не живеат во институциите, тие живеат во земјите членки, изјави Лајчак, додавајќи дека политиката на ЕУ треба да ја креираат земјите членки, додека европските институции треба само да се здолжени да обзебедат да не дојде до евентуална противречност меѓу политичките одлуки и нивното спроведување.